عبرتها زیادند وعبرت پذیر کم

درخت ها می میرند عده ای عصا میشوند و دستی را میگیرند، عده ای تبر می شوند بر نسل خویش، عده ای چوب کبریت می شوند، برای سوزاندن تبار خود، و عده ای تخته سیاه می شوند، برای تعلیم اندیشه ها. “سرنوشت گاهی خودش رقم می خورد” چه بخواهی وچه نخواهی. عبرت هازیادندوعبرت پذیرکم

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
نظر دهید

آدرس پست الکترونیک شما در این سایت آشکار نخواهد شد.

URL شما نمایش داده خواهد شد.
بدعالی
This is a captcha-picture. It is used to prevent mass-access by robots.